De "Ramp" Ceremonie
Eén van de minder “leuke” zaken waar je hier mee wordt geconfronteerd, is de zogenaamde “Ramp” Ceremonie. Het gaat hierbij om de laatste eer die wij geven aan een gesneuvelde collega. Vooral als het gaat om een Amerikaanse collega is de tijdspanne vanwege de nationale regelgeving erg kort om hem in de US te krijgen. Daarom zijn deze ceremonies niet alleen overdag, maar op elk willekeurig tijdstip van de dag, ook midden in de nacht.
‘s nachts laat zo’n ceremonie een extra diepe indruk achter. Bij een graad of 5 staan we in een haag opgesteld met aan het einde van de haag een vliegtuig waarmee het stoffelijk overschot wordt vervoerd. Na enkele minuten in de houding te hebben gestaan, wordt de nationale vlag met de eenheidsvlag eerbiedig in de haag opgenomen. Een dominee of priester spreek dan ingetogen over de overledene en eindigt met een gebed. Die ijzige wind waait dan over de opstelplaats. Na het gebed haalt de geestelijke de gesneuvelde collega op die gedragen wordt door zes collegae. Met langzame pas lopen zij door de haag richting het vliegtuig, begeleid door muziek.
De Amerikanen spelen vaak doedelzakmuziek die door merg en been gaat. Ook al ken je gesneuvelde niet persoonlijk, het doet toch iets met je. In de houding staand en groetend, bewijs je hem de laatste eer voordat hij in de buik van het vliegtuig verdwijnt. Wanneer de romp van het vliegtuig sluit, speelt men de “last post”. Als laatste draaien we dan naar het vliegtuig om groetend afscheid te nemen van een collega die zijn leven gelaten heeft in onze missie.
